18-10-08

Il Mezzogiorno, Gent

Eigenlijk hoorde dit restaurant niet in dit lijstje thuis. Het vermeld immers buiten op straat niet dat het een dagschotel heeft en viel daarom eigenlijk een beetje buiten het concept. Maar wij (ik een collega met veel goede smaak) waren amper neergeploft of de rijzige ober stelde ons de dagschotel voor: een pasta frutti di mare. En omdat dit restaurant een uitstekende reputatie heeft voor zijn slow food, hapten wij toe. We bedrogen de boel een beetje door een bordje charcuterie te bestellen, van werkelijk uitstekende kwaliteit, maar het was de dagschotel die hier schitterde.

Ik hou van pasta. Ik hou erg veel van pasta. Thuis zijn wij helaas lui en kopen voorgemaakte pasta, weliswaar van een goed merk, maar bon. Ik maak mij dan telkens wijs dat er weinig verschil is met verse, maar eigenlijk weet ik wel beter...Hier was hij écht vers, perfect al dente, en hij had (omdat hij vers gemaakt was) de werkelijk uitstekende saus opgeslorpt en zo nog meer smaak gekregen. De al even verse zeevruchten waren perfect, niet te veel, niet te weinig en hadden zoveel smaak dat je ze bij wijze van spreken recht uit de zee zag komen. In het glas kreeg ik de huiswijn, een simpele maar fruitige witte van het hus Elorina en gemaakt met inzolia, een Siciliaanse druif, een perfecte combinatie.

Het restaurant zelf was sjofel ingericht, maar werd net daardoor heel authentiek. Aan de muur hing een grote spiegel die mij ongelooflijk deed denken aan die bekende foto uit Novencento die vroeger op elk studentenkot hing, waarschijnlijk omdat kleur en formaat er op leken, maar ik vond het een leuk idee. Op het einde van onze maaltijd (wij waren redelijk laat), kwam de behoorlijk grote keukenequipe tevoorschijn om hun lunch te gebruiken en plotseling leken we nu ook auditief eerder in Palermo dan in Gent te vertoeven.

DSC00355

Il Mezzogiorno ligt op de Baudelokaai en de website vind je hier. Zaterdagmiddag, zondag en maandag zijn ze gesloten. Ik heb gehoord dat je hier best reserveert, maar wij kwamen er tegen 13u30 binnen en vonden plaats (en waren welkom). Een restaurant zonder pretentie, maar tegelijk één van de leukste van Gent...Ik betaalde 27 euro voor het gedeelde charcuterieschoteltje, de pasta, twee glazen wijn en een koffie.

05-10-08

Lunch!

France, zomer 2008. Compiègne, Brasserie de Paris. Portiragnes-Plage, resto sans nom. Op een regenachtige avond in België discussieren wij over hoe makkelijk het is om in Frankrijk lekker te eten. Overal vind je brasseries die goedkoop en lekker een plat of menu du jour aanbieden.

Vervolgens startten wij aan onze klaagzang over België. En hoe moeilijk het hier (vooral in Vlaanderen, dachten wij) is om lekker te eten voor weinig geld. Dat we soms lijken te moeten kiezen tussen fast food of haute gastronomie. Daartussen lijkt alleen maar een platte, fantasieloze brasseriekeuken te liggen. Dat we veel van onze pluimen verloren zijn. Dat het in Italië of Frankrijk zoveel beter is...

Maar is dat wel zo ? Wat gebeurt er als we in België lukraak een restaurant binnenstappen dat een dagschotel aanbied ? Krijgen we dan overal dezelfde smakeloze kost ? Vinden we zowiezo wel genoeg restaurants die dit aanbieden ? Of lopen wij rond met een paar kilo vooroordelen ?

Deze blog is een poging om onbevooroordeeld een oordeel te vormen over de volgende vraag: kan je in België voor weinig geld in elke stad een restaurant vinden dat een ermeedoorgaande dagschotel aanbiedt ? De modus operandi is als volgt: elke keer wanneer mijn eega aankondigt 's avonds niet te koken én ik on the road ben, ga ik mijn auto parkeren in het centrum van een stad, uitstappen, beginnen wandelen en in het eerste restaurant waar men een dagschotel aankondigt binnenstappen.

Ik ben benieuwd. 

22:30 Gepost door Rick in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: restaurant, lunch, food, dagschotel |  Facebook |