06-10-08

HJ's Ranch House, Zaventem

Een zonovergoten middag in Zaventem. Ik heb een afspraak in het Da Vinci bedrijvenpark vlakbij en ik besluit om voor de eerste maal mijn theorietje los te laten op mijn middagmaal. Zaventem in dus, de eerste vrije parking genomen in de hoofdstraat, en beginnen wandelen en kijken naar menu's, op zoek naar de verlossende woorden "dagschotel". En al na een kleine 200m bots ik op iets dat er vaag als een restaurant uitziet. Uit de deuropening klinkt luide country & western muziek en op het menu-bord aan de ingang, dat trots een Tex-Mex keuken aankondigt staat in grote letters: dagschotel: Quarter Pounder Hamburger & Coke, 9,5 euro...

Ik moet U hier iets opbiechten. Ik ben verder gewandeld. Ik zag me al omringd door  blèrende western-muziek en would-be cowboys en indianen een vettige hamburger naar binnen werken. Er zijn grenzen aan een experiment ! Er moet aan deze kant van Zaventem toch nog een ander restaurant aanbieden dat een dagschotel serveert !? 500m en tien restaurants verder: geen dagschotels. Ik keer op mijn stappen terug. Uiteindelijk was de afspraak wel degelijk dat ik het eerste restaurant dat een dagschotel aankondigde zou bezoeken, zonder selectie van mijn kant, gewoon het toeval zijn gang laten gaan. OK. Even diep ademhalen. En binnen...

OK. Een eerste meevaller. Ze hebben een klein terras achteraan en er is plaats, dus die muziek dat gaat wel gaan. Van op de drie tafels naast me klinken luide Amerikaanse stemmen. Heeft iemand me ooit eens niet gezegd dat de beste Japanse restaurants die zijn waar de Japanners zelf gaan eten ? Dat gaat dan misschien ook wel op voor Amerikanen ? Iedereen drinkt halve liters bier of coca, ziet eruit alsof ze recht uit Minnesota of Missouri komen en schijnt zich hier perfect op zijn gemak te voelen. Ik bestel een Black & Blue Burger, een quarter-pounder met 240 gram rundsvlees en een brok blauwe kaas, met een  Coke Light om in de sfeer te blijven.

DSC00299

Ik ga u iets bekennen. Ik heb lekker gegeten. Het rundsvlees was compact en smakelijk en vers. Die blauwe kaas gaf er bijzonder veel relief aan, de groentjes waren eveneens vers en kanpperig, de frieten waren op zijn Angelsaksisch gesneden, maar op zijn Belgisch gefrituurd, de mayo was OK (niet te zoet) en zelfs die verdaaide Coke paste wel bij het gerecht.

Ondertussen schijnt de zon, zingen de Beach Boys en is het leven schoon. Terwijl ik afreken hoor ik dat de patron zich verontschuldigt omdat de hamburgers op zijn, zijn vleesleverancier had die ochtend te weinig afgezet...echt wel vers, dus. Ik drink nog een koffie, betaal 11,5 euro en ga ervandoor. Experiment 1 is gelukt. Het was goedkoop, lekker en verrassend. Volgende week probeer ik opnieuw, in Wavre deze keer.